„Doktor Piotr” - stereszczenie opowiadania - strona 2
      Opowiadania Żeromskiego | inne lektury | kontakt | reklama | Wersja mobilna
streszczenieopracowaniebohaterowieżycie i twórczość autoratest   

Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Lektury -> Opowiadania Żeromskiego

„Doktor Piotr” - stereszczenie opowiadania

Nieopodal budowy kolei znajdowała się wielka, wapienna góra. Po dokładnym zbadaniu wzniesienia przez inżyniera, okazało się, że znajdowały się w nim pokłady gliny. Któregoś dnia inżynier z Cedzyną pojechali furmanką do leżącego u podnóża góry folwarku Zapłocie. Mieszkał tam Polichnowicz – trzydziestoletni właściciel dworku, budynków gospodarczych i gorzelni. Mimo, iż był absolwentem szkoły rolniczej w Dublanach pod Lwowem, nie umiał zarządzać gospodarką, a przejętą po ojcu ziemię doprowadził do doszczętnej ruiny. Bijakowski przedstawił mu propozycję kupna góry, nazwanej „Świńską Krzywdą”, za sto rubli, na co ten z ochotą się zgodził.

Po paru dniach Teodor sprowadził maszynę do wyrobu cegły, która stanęła u podnóża góry. Inżynier zatrudnił również kilku ludzi do pracy w cegielni. Gdy pierwsze lokomotywy zaczęły jeździć, Teodor odkupił za parę setek rubli cały folwark Polichnowicza. Gdy były właściciel majątku wyjechał, inżynier nie miał pomysłu na zagospodarowanie ugorów. W tym czasie Cedzyna nadal marzył o pracy w wiejskim folwarku, co pozwoliłoby mu wrócić „na łono natury”, do uprawy ziemi, którą tak kochał. Oczekiwał, że zrealizowanie pragnienia umożliwi mu inżynier. Bujakowski rozparcelował jednak majątek, sprzedając go po kawałku „indywidualistom” (określenie chłopów kupujących dworskie parcele, bez pomocy banków), pozostawiając sobie dworek, skalistą górę i kawałek ziemi. Chłopi sprowadzili swe rodziny i cały dobytek, kopali studnie, budowali domy i grodzili swe parcele. Na wiosnę zaś zaczęli obsiewać pola.

Dla nowoprzybyłych do pracy w cegielni ludzi inżynier wybudował mieszkania. Dominik zamieszkał w dwóch izbach, w dworze Bijakowskiego, który uczył go produkcji i zarządzania kopalniami gliny. Wyjeżdżając w interesach, powierzył mu całą produkcję. Od tej pory Cedzyna, od świtu do nocy, zajmował się bez chwili odpoczynku cegielnią, cały czas tęskniąc za synem.

Pewnego zimowego ranka ktoś zapukał do okna mieszkania Dominika. Gdy otworzył drzwi, ujrzał swego syna, ubranego w krótkie palto i trzymającego w ręku walizkę. Zdziwiony tym widokiem (Piotr pisał, iż wyjeżdża do Anglii), poczuł ogromne szczęście. Mężczyźni przywitali się, a zmęczony kilkudniową podróżą pociągiem syn poszedł spać do drugiej izby. Gdy w końcu się przebudził, ujrzał starego ojca siedzącego pod piecem. Wtedy wyznał, że zrezygnował z wyjazdu do Anglii.


Od przyjazdu Piotra upłynęło kilka dni. Stary Dominik powrócił z miasta powiatowego do domu. Przed wyjazdem poprosił syna o zrobienie porządku w rachunkach (chcąc znaleźć mu zajęcie). Gdy wszedł do izby, Piotr był blady, w ręku zaś trzymał obwiązany tasiemką stary notes.

Powiedział ojcu, iż dowiedział się o pochodzeniu pieniędzy, które ten przesyłał mu przez cztery lata na naukę i utrzymanie. Potem oznajmił o wyjeździe do Anglii i przyjęciu proponowanej posady, ponieważ zamierzał oddać okradzionym przez ojca ludziom należne im sumy. Wykrzyczał, że ojciec dawał mu fundusze na edukację pochodzące z hańbiącego procederu. W notesie wyczytał, iż Dominik w ciągu czterech lat przesłał mu osiemset pięćdziesiąt rubli, choć otrzymywał roczną pensję trzystu rubli.

Cedzyna tłumaczył Piotrowi, iż Bijakowski dał mu „wolną rękę” w prowadzeniu interesów: najpierw płacił ludziom pracującym w cegielni po trzydzieści kopiejek, obniżając później, przy ich zgodzie, stawkę do dwudziestu (nigdzie nie oferowano im więcej). Zaoszczędzone pieniądze wysyłał Piotrowi, co nie było według niego kradzieżą. Mimo wszystko Piotr nie chciał go słuchać. Spakował walizkę. Choć Dominik prosił by został i zaczął pracować u Bijakowskiego, odrzekł, że nie chce mieć nic wspólnego z inżynierem i nie przyjmie pracy przez protekcję. Gdy ojciec wypomniał mu, że posada w Anglii też jest w jakimś stopniu skutkiem interwencji profesora, mężczyźni pokłócili się.

strona:    1    2    3  


Szybki test:

Bijakowski początkowo zatrudnił zubożałego szlachcica i obywatela ziemskiego - Dominika Cedzynę na stanowisku:
a) administratowa
b) woźnicy
c) dozorcy
d) zarządcy
Rozwiązanie

Po powrocie do kraju majętny Bijakowski rozpoczął pracę:
a) w fabryce wagonów kolejowych
b) w fabryce włókienniczej
c) przy budowie drogi żelaznej
d) przy budowie statków morskich
Rozwiązanie

Teodor Bijakowski urodził się w Warszawie, na ulicy Krochmalnej w rodzinie ubogiego:
a) szynkarza
b) kamieniarza
c) krawca
d) szewca
Rozwiązanie

Więcej pytań

Zobacz inne artykuły:

Doktor Piotr
Czas i miejsce akcji opowiadania „Doktor Piotr”
„Doktor Piotr” - stereszczenie opowiadania
Problematyka opowiadania „Doktor Piotr”
Charakterystyka głównych bohaterów opowiadania „Doktor Piotr”
Kompozycja i struktura opowiadania „Doktor Piotr”
Konflikt między ojcem a synem w „Doktorze Piotrze
Dominik Cedzyna jako przykład losów zrujnowanej szlachty w końcu XIX wieku w Królestwie Polskim
„Doktor Piotr” - nowela czy opowiadanie?
Plan wydarzeń opowiadania „Doktor Piotr”
Motywy literackie w opowiadaniu „Doktor Piotr”
Najważniejsze cytaty opowiadania „Doktor Piotr”

Rozdziobią nas kruki, wrony
Czas i miejsce akcji noweli „Rozdziobią nas kruki, wrony…”
„Rozdziobią nas kruki, wrony…” - streszczenie noweli
Problematyka noweli „Rozdziobią nas kruki, wrony…”
Charakterystyka bohaterów noweli „Rozdziobią nas kruki, wrony…”
Kompozycja i struktura noweli „Rozdziobią nas kruki, wrony…”
Symbolizm noweli „Rozdziobią nas kruki, wrony…”
Impresjonizm, naturalizm i ekspresjonizm noweli „Rozdziobią nas kruki, wrony…”
Plan wydarzeń noweli „Rozdziobią nas kruki, wrony…”
Motywy literackie w noweli „Rozdziobią nas kruki, wrony…”
Najważniejsze cytaty noweli „Rozdziobią nas kruki, wrony…”

Siłaczka
Czas i miejsce akcji opowiadania „Siłaczka”
„Siłaczka” - streszczenie opowiadania
Geneza opowiadania „Siłaczka”
Charakterystyka bohaterów „Siłaczki”
Problematyka „Siłaczki”
Kompozycja i struktura „Siłaczki”
Altruizm czy konformizm w „Siłaczce” Żeromskiego
Narracja „Siłaczki”
Plan wydarzeń „Siłaczki”
Motywy literackie w „Siłaczce”
Najważniejsze cytaty w „Siłaczce”

Inne
Stefan Żeromski - życiorys
Kalendarium twórczości Żeromskiego
Krytyczne opinie o „Opowiadaniach” Stefana Żeromskiego
Bibliografia





Tagi:
Partner serwisu: